หลังจากได้ผ่านประสบการณ์รักมาได้พักหนึ่ง ผมก็เริ่มเรียนรู้ว่า นิยาม,คำสื่อความ
หมายต่างๆนั้นมันเหลวไหลทั้งเพ ผมเชื่อว่าหากเราต้องการจะรู้จักความรัก ต้องการ
รู้ถึงความหมายของมัน เราจำเป็นต้องเริ่มที่จะรักใครคนใดคนนึงเสียก่อน หลังจาก
นั้นความรักของเราจะบอกนิยามความเป็นตัวของมันให้เรารู้เอง นิยามนั้นจะแตก
ต่างกันไป อาจคลายบ้างแต่ไม่มีรักครั้งไหนจะเป็นเหมือนกัน ไม่มีนิยามไหนที่ซ้ำ
กัน แต่แม้จะถึงตอนที่เราได้รู้ความหมายของความรักแล้ว จะเหมือนว่าเราเข้าใจ
แต่จิงๆแล้วป่าวเลย เรายังไม่เข้าใจมันจริงๆหรอก ความรักนั้นจะช่วยสอนเราทีละ
นิดๆ แล้วเราจึงจะค่อยๆซึมซับและเข้าใจในความเป็นไปของความรัก แพล่มซะยาว
เลยถ้าจะให้พูดง่ายๆก็คือการที่เราค่อยๆเรียนรู้กันและกัน และเข้าใจกันและกันมาก
ขึ้น ก็เท่านั้น ...แม้ว่าความรักในอุดมคติของผมจะงดงามสวยหรู แต่ผมก็ต้องตระ
หนักถึงตลอดว่า ความเป็นจิงนั้นมักรับได้ยากเสมอ เพราะในความเป็นจิง ชีวิตจิง
ไม่ได้สวยหรูอย่างนั้น และความรักก็เช่นกัน แต่ลองคิดในแง่ดี อุปสรรคมักเกิดขึ้น
เพื่อให้เราได้เรียนรู้ ว่าเราจะผ่านสิ่งเหล่านั้นไปด้วยกันได้ยังไง...คิดงี้แจ่มกว่าอีก
แต่ไม่ใช่ว่างมงาย ...ป่าวนะผมไม่ได้บอกว่าการงมงายเป็นเรื่องที่ไม่ดี ผมว่ามันดี
ออก การที่เรางมงายกับเรื่องอะไรซักเรื่องแสดงว่าเราได้ให้ความสนใจมันจิงๆ
แสดงว่าเรื่องนั้นๆมันต้องได้รับการไตร่ตรองจากในหัวเรานับครั้งไม่ถ้วน...จิงป่ะ
รู้มั้ย ผมคิดว่าการที่คนสองคนจะคบหาดูใจกัน เป็นศาสตร์แห่งการประณีประณอม
รักไม่ต้องอดทน แต่รักต้องเข้าใจ รักไม่ต้องค้นหาเพราะเมื่อถึงเวลารักจะเดินเข้า
มาหาเราโดยที่เราไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ ....
ทั้งหมดทั้งมวลนี้ไม่ต้องเชื่อสิ่งที่ผมบอกก็ได้ ผมไม่ได้บอกว่าสิ่งที่ผมคิด
มันถูก แต่นี่ก็คือบางส่วนที่ความรักได้บอกผม...และแน่นอนใครจะบอกหมด
ผมเก็บส่วนที่เหลือไว้ซาบซึ้งพร้อมกับคนที่ผมรักดีกว่า หึหึ
........ แล้วความรักของคุณล่ะเป็นยังไง ........
edit @ 29 Jan 2008 04:08:49 by ++Jacky++
